هشدار FSB درباره بحران «ضربه سه‌گانه» با تشدید تهدید اعتبار خصوصی برای بازارهای جهانی

هیئت ثبات مالی (FSB) هشدار می‌دهد که بازارهای جهانی ممکن است به سمت یک واکنش زنجیره‌ای حرکت کنند که در آن منابع مالی محدودتر، نوسانات ناشی از جنگ و شکاف‌های عمیق‌تر در امور مالی غیربانکی به آنچه رئیس این هیئت آن را یک «ضربه دوگانه یا سه‌گانه» احتمالی برای ثبات مالی می‌نامد، همگرا می‌شوند.

در نامه‌ای که پیش از نشست G20 در 1405/01/27 ارسال شد، اندرو بیلی، رئیس هیئت ثبات مالی، سناریویی را ترسیم کرد که در آن چندین بخش شکننده سیستم مالی به طور همزمان شکسته می‌شوند نه یکی پس از دیگری.

بیلی که همچنین به عنوان فرماندار بانک انگلستان خدمت می‌کند، گفت که درگیری خاورمیانه قبلاً قیمت‌های انرژی و بازده اوراق قرضه دولتی را افزایش داده است و این شوک‌ها می‌توانند با ارزیابی‌های کشیده شده دارایی‌ها، اهرم متمرکز در بخش مالی غیربانکی و نگرانی فزاینده در مورد قیمت‌گذاری اعتبار خصوصی برخورد کنند.

او سه حوزه را شناسایی کرد که نیاز به نظارت تشدید شده دارند: بازارهای اوراق قرضه دولتی، ارزیابی دارایی‌ها و اعتبار خصوصی.

اعتبار خصوصی ابتدا شکسته می‌شود

بخش زیادی از توجه اخیر به شکنندگی مالی بر اعتبار خصوصی متمرکز شده است.

اعتبار خصوصی یک بخش بزرگ و به سرعت در حال رشد از امور مالی غیربانکی است که در آن صندوق‌ها به طور مستقیم به شرکت‌ها وام می‌دهند نه اینکه آن‌ها را از طریق کانال‌های بانکی سنتی هدایت کنند. این بخش به حدود 1.8 تریلیون دلار رشد کرده است و چند هفته گذشته نشان داده است که چقدر سریع این اعتماد می‌تواند بدتر شود.

شرکت بلو اول کپیتال برداشت‌ها را از دو صندوق بزرگ اعتبار خصوصی خود پس از اینکه سرمایه‌گذاران به دنبال بازخرید تقریباً 5.4 میلیارد دلار در سه‌ماهه اول بودند، محدود کرد. در صندوق اصلی 36 میلیارد دلاری آن، درخواست‌های بازخرید به 21.9 درصد سهام در جریان رسید، در حالی که ابزار کوچکتر و متمرکز بر فناوری آن درخواست‌هایی را دید که به 40.7 درصد حیرت‌انگیز رسید.

بلو اول، مانند اکثر همتایان خود، بازخرید را در 5 درصد محدود کرد. یک صندوق تحت مدیریت بارینگز روز بعد همین کار را انجام داد و برداشت‌ها را پس از اینکه سرمایه‌گذاران خواستار برداشت 11.3 درصد سهام شدند، محدود کرد. آپولو، آرس و بلک‌راک همگی محدودیت‌های مشابهی را در طول سه‌ماهه اول سال اعمال کردند.

این‌ها حوادث منفرد تصادفی نیستند. این محدودیت‌های بازخرید یک آزمایش ساختاری واقعی از آنچه اتفاق می‌افتد هستند زمانی که صندوق‌ها دارایی‌هایی را نگه می‌دارند که هفته‌ها یا ماه‌ها طول می‌کشد تا با قیمت منصفانه فروخته شوند، در حالی که به سرمایه‌گذاران دسترسی دوره‌ای به پول نقد خود را قول می‌دهند.

در بازارهای آرام، این ترتیب روان است و تعداد کمی با آن مشکل دارند. اما در زمان بحران و نوسان تشدید شده، زمانی که سرمایه‌گذاران زیادی به طور همزمان به سمت خروج حرکت می‌کنند، عدم تطابق بین آنچه یک صندوق مالک است و آنچه می‌تواند به سرعت نقد کند، خطرناک می‌شود.

با این حال، نامه بیلی روشن کرد که اعتبار خصوصی تنها یکی از آسیب‌پذیری‌هایی است که او دنبال می‌کند.

هیئت ثبات مالی نگران است که فشار بازخرید در صندوق‌های اعتبار خصوصی می‌تواند شرایط منابع مالی محدودتر و ارزیابی‌های بیش از حد کشیده شده در جاهای دیگر را تقویت کند و یک توالی آبشاری تولید کند که در آن هر مشکل مشکل بعدی را بدتر می‌کند.

خطری که خارج از بانک‌های سنتی در کمین است

بانک‌های سنتی به شدت تنظیم می‌شوند و بافرهای سرمایه را تحت چارچوب‌هایی مانند بازل III نگه می‌دارند که پس از بحران مالی 2007-2009 برای تقویت انعطاف‌پذیری ساخته شدند. بیلی گفت که این امر بانک‌ها را قادر ساخت تا در طول شوک فعلی انعطاف‌پذیر بمانند.

نگرانی بزرگتر اکنون خارج از محیط بانکی قرار دارد، در آنچه تنظیم‌کننده‌ها آن را واسطه‌گری مالی غیربانکی یا NBFI می‌نامند. این اکوسیستم گسترده شامل صندوق‌های پوشش ریسک، بیمه‌گران، صندوق‌های بازنشستگی و ابزارهای وام‌دهی خصوصی است و از سال 2008، سهم قابل توجهی از ایجاد اعتبار و ریسک‌پذیری به آن مهاجرت کرده است. قوانین متفاوت است، اهرم می‌تواند بالاتر باشد و شفافیت اغلب محدود است.

اهرم شتاب‌دهنده اصلی در اینجا است. زمانی که پول قرض گرفته شده موقعیت‌ها را تقویت می‌کند و قیمت‌ها به شدت حرکت می‌کنند، سرمایه‌گذاران اهرمی مجبور به فروش همزمان می‌شوند، که قیمت‌ها را بیشتر پایین می‌آورد و استرس را به بازارهای مجاور منتقل می‌کند.

در بازارهای اوراق قرضه دولتی، هیئت ثبات مالی هشدار داد که تعداد محدودی از صندوق‌ها که استراتژی‌های مشابه اهرم بالا را دنبال می‌کنند، خطر یک باز شدن بی‌نظم را افزایش داده‌اند که می‌تواند نقدینگی را از بازارهای اصلی اوراق قرضه دولتی تخلیه کند و سرریزهای فرامرزی را ایجاد کند.

ارتباطات بین بانک‌ها و وام‌دهندگان غیربانکی این را سخت‌تر از آنچه که به نظر می‌رسد، قابل کنترل می‌کند.

وام‌دهی بانک‌های ایالات متحده به موسسات مالی غیرسپرده‌گذار در طول دهه گذشته تقریباً چهار برابر شده و تا پایان سال 2025 به حدود 1.4 تریلیون دلار رسیده است، طبق گزارش موديز ریتینگز. این وام‌دهی اکنون تقریباً 11 درصد از کل وام‌های بانکی را تشکیل می‌دهد و سریع‌ترین بخش در حال رشد ترازنامه‌های بانکی است.

فدرال رزرو اکنون از بانک‌های بزرگ ایالات متحده درباره جزئیات مواجهه آن‌ها با اعتبار خصوصی پس از افزایش بازخریدها و افزایش وام‌های مشکل‌دار می‌پرسد. وزارت خزانه‌داری به طور جداگانه در حال برنامه‌ریزی بحث با تنظیم‌کننده‌های بیمه ایالتی در مورد مواجهه‌ها در همان بخش است.

چگونه عفونت گسترش می‌یابد و چه معنایی برای کریپتو دارد

زنجیره‌ای که هیئت ثبات مالی نگران آن است، یک مسیر آشنا را دنبال می‌کند.

یک شوک ژئوپلیتیکی یا کلان اقتصادی عدم اطمینان را افزایش می‌دهد، نفت و بازده اوراق قرضه به شدت حرکت می‌کنند و هزینه‌های منابع مالی افزایش می‌یابد. سپس سرمایه‌گذاران شروع به پرسیدن می‌کنند که آیا قیمت‌های دارایی هنوز واقعیت را منعکس می‌کنند و درخواست‌های بازخرید افزایش می‌یابد، معمولاً ابتدا در صندوق‌های اعتبار خصوصی کم‌نقدینگی.

سپس آن صندوق‌ها برداشت‌ها را محدود می‌کنند یا دارایی‌ها را در بازارهای ضعیف برای جمع‌آوری پول نقد می‌فروشند. بانک‌ها و بیمه‌گران مواجهه‌های خود را دوباره ارزیابی می‌کنند، اعتبار برای شرکت‌ها و وام‌گیرندگان سخت‌تر می‌شود و دارایی‌های پرریسک به طور تهاجمی قیمت‌گذاری مجدد می‌شوند.

بیلی به طور خاص درباره سناریویی هشدار داد که در آن بازارها شروع به قیمت‌گذاری یک ضربه بسیار بزرگتر به رشد اقتصادی جهانی می‌کنند و باعث قیمت‌گذاری مجدد ناگهانی در سهام در همان لحظه‌ای می‌شود که بررسی دقیق ارزیابی‌های دارایی‌های خصوصی تشدید می‌شود. او خاطرنشان کرد که قیمت‌های دارایی جهانی هنوز به طور قابل توجهی بر اساس استانداردهای تاریخی بالا هستند و بخش‌هایی که ارزیابی‌ها حتی قبل از درگیری کشیده شده بودند، به ویژه آسیب‌پذیر هستند اگر شرایط اقتصادی بدتر شود.

عواقب بسیار فراتر از وال‌استریت می‌رسد.

کسب‌وکارها با تأمین مالی مجدد گران‌تر و وام‌دهندگان اعتبار خصوصی سخت‌گیرتر روبرو می‌شوند، شرکت‌های ضعیف‌تر برای تمدید وام‌ها تلاش می‌کنند و برنامه‌های استخدام و توسعه می‌تواند متوقف شود. پرتفوهای بازنشستگی می‌توانند از طریق مواجهه غیرمستقیم با دارایی‌های غیربانکی حتی بدون یک شکست بانکی واحد ضربه بخورند.

برای کریپتو، این نوع استرس مالی گسترده تمایل دارد در کوتاه‌مدت بر دارایی‌های حساس به نقدینگی فشار بیاورد. این امر به ویژه برای بیت‌کوین مهم است. زمانی که بازارها به حالت اجتناب از ریسک تغییر می‌کنند، بیت‌کوین و اتریوم از نظر تاریخی در کنار سهام فروخته شده‌اند و شرایط منابع مالی محدودتر، اهرم را در تمام بازارها هم خطرناک‌تر و هم گران‌تر می‌کند.

ممکن است شاهد افزایش تقاضا برای استیبل کوین‌ها به عنوان یک اقدام دفاعی باشیم، اما اشتهای سفته‌بازانه معمولاً اول ناپدید می‌شود.

زمان‌بندی نامه بیلی نیز به خودی خود مهم است.

این هشدار فقط چند روز قبل از گردهمایی وزرای دارایی و فرمانداران بانک مرکزی G20 در واشنگتن در کنار جلسات بهاری صندوق بین‌المللی پول رسید. هیئت ثبات مالی گفت که در آینده نزدیک یک گزارش اختصاصی درباره آسیب‌پذیری‌های اعتبار خصوصی منتشر خواهد کرد. همچنین با انجمن بین‌المللی ناظران بیمه همکاری می‌کند تا ریسک‌های ناشی از پیوندهای فزاینده بین سهام خصوصی، اعتبار خصوصی و بخش بیمه عمر را برطرف کند.

در اوایل امسال، هیئت ثبات مالی به طور جداگانه درباره آسیب‌پذیری‌ها در بازارهای ریپوی پشتیبانی شده با اوراق قرضه دولتی هشدار داد، یک سیگنال بیشتر که بافت ارتباطی بین موسسات مالی می‌تواند در دوره‌های استرس شکننده شود.

پارادوکس مرکزی هشدار بیلی سخت است که نادیده گرفته شود. بانک‌ها ممکن است قوی‌تر از قبل از 2008 باشند، اما سیستم مالی همچنان می‌تواند شکننده باشد زیرا ریسک‌ها به مکان‌هایی مهاجرت کرده‌اند که دیدن، تنظیم و مهار آن‌ها پس از شروع حرکت تقریباً غیرممکن است.

پست FSB warns of 'triple whammy' crisis as private credit threat to global markets worsens اولین بار در CryptoSlate ظاهر شد.